Renta w związku z doznaniem obrażeń ciała
Kodeks cywilny wskazuje 3 przesłanki przyznania poszkodowanemu renty w związku z doznaniem przez niego obrażeń ciała. Przesłanki te mogą wystąpić oddzielnie albo łącznie.
1. Utrata częściowej lub całkowitej zdolności do pracy zarobkowej
Na skutek obrażeń ciała poszkodowany może utracić możliwość wykonywania dotychczasowej pracy. Przysługuje mu wówczas prawo do renty uzupełniającej, której wysokość stanowi różnicę pomiędzy średnią dochodu osiąganego przed wypadkiem a wysokością renty z ubezpieczenia społecznego.
W przypadku poszkodowanego niepobierającego świadczeń z ubezpieczenia społecznego istnieje prawo do renty w pełnej wysokości, a więc w wysokości zarobków netto sprzed wypadku.
Możliwe jest otrzymywanie renty przez osobę, która nie pracowała przed wypadkiem, jeśli udowodni ona, iż gdyby nie wypadek, podjęłaby pracę (np. osoba, która doznała obrażeń ciała na ostatnim roku studiów i nie może pracować w wyuczonym zawodzie).
2. Zwiększenie się potrzeb poszkodowanego
Osoba, która uczestniczyła w wypadku i doznała obrażeń ciała, bardzo często wymaga opieki, stałego leczenia, specjalnej diety. Te zwiększone potrzeby mogą mieć charakter długoterminowy i nie mieścić się w kosztach leczenia. Poszkodowany, który musi ponosić z tego tytułu zwiększone wydatki ma prawo żądać, aby na jego rzecz była wypłacana renta. Uprawnienie to powstaje niezależnie od tego, czy poszkodowany rzeczywiście ponosi te dodatkowe wydatki. Wystarcza samo istnienie zwiększonych potrzeb jako następstwo obrażeń ciała.
3. Zmniejszenie się widoków powodzenia na przyszłość
Obniżona sprawność organizmu, będąca wynikiem uszczerbku na zdrowiu, może uniemożliwić, a przynajmniej ograniczyć, zdolność poszkodowanego do wykorzystania w przyszłości swych umiejętności dla uzyskania określonych, materialnych korzyści.
1. Utrata częściowej lub całkowitej zdolności do pracy zarobkowej
Na skutek obrażeń ciała poszkodowany może utracić możliwość wykonywania dotychczasowej pracy. Przysługuje mu wówczas prawo do renty uzupełniającej, której wysokość stanowi różnicę pomiędzy średnią dochodu osiąganego przed wypadkiem a wysokością renty z ubezpieczenia społecznego.
W przypadku poszkodowanego niepobierającego świadczeń z ubezpieczenia społecznego istnieje prawo do renty w pełnej wysokości, a więc w wysokości zarobków netto sprzed wypadku.
Możliwe jest otrzymywanie renty przez osobę, która nie pracowała przed wypadkiem, jeśli udowodni ona, iż gdyby nie wypadek, podjęłaby pracę (np. osoba, która doznała obrażeń ciała na ostatnim roku studiów i nie może pracować w wyuczonym zawodzie).
2. Zwiększenie się potrzeb poszkodowanego
Osoba, która uczestniczyła w wypadku i doznała obrażeń ciała, bardzo często wymaga opieki, stałego leczenia, specjalnej diety. Te zwiększone potrzeby mogą mieć charakter długoterminowy i nie mieścić się w kosztach leczenia. Poszkodowany, który musi ponosić z tego tytułu zwiększone wydatki ma prawo żądać, aby na jego rzecz była wypłacana renta. Uprawnienie to powstaje niezależnie od tego, czy poszkodowany rzeczywiście ponosi te dodatkowe wydatki. Wystarcza samo istnienie zwiększonych potrzeb jako następstwo obrażeń ciała.
3. Zmniejszenie się widoków powodzenia na przyszłość
Obniżona sprawność organizmu, będąca wynikiem uszczerbku na zdrowiu, może uniemożliwić, a przynajmniej ograniczyć, zdolność poszkodowanego do wykorzystania w przyszłości swych umiejętności dla uzyskania określonych, materialnych korzyści.
CASUS Dochodzenie Roszczeń Ubezpieczeniowych
ul. Kopernika 30
00-336 Warszawa
00-336 Warszawa
| Telefony: |
(22) 828 13 12 (22) 828 13 11 502 421 977 603 065 111 |
|---|---|
| Faks: | (22) 827 70 79 |
| E-mail: | biuro@casus.biz |
| NIP: | 525 228 40 11 |
| REGON: | 015621377 |
|
|
|
|
|